تفاوتهای بین مرغ و خروس 

مرغ و خروسهای کم‌سن را جوجه(Chick) می‌نامند و با بالارفتن سن آنها به جوجه‌های نر (کمتر از یکسالگی) جوجه خروس (Cockeral) و خروس(COCK)  و به جوجه‌های ماده (کمتر از یکسالگی) جوجه مرغ( pullet)  و مرغ (hen)گفته میشود.
بسته به نژاد مرغ و خروسی که پرورش داده میشود سن مناسب جهت اطلاق مرغ به جوجه‌ مرغ و خروس به جوجه ‌خروس متفاوت است، این سن در طیوری که دارای نژاد خالصی می‌باشند سن مشخصی دارد.
معمولاً به جوجه‌ها تا قبل از یکسالگی یا جوجه‌ خروس اطلاق میگردد یا جوجه‌‌مرغ و بعد از یکسالگی مبدل به خروس و مرغ می‌شوند اما درتجارت صنایع طیور یک جوجه مرغ را بعد از تولید اولین تخم مرغش در حدود سن ۵ ماهگی مرغ می‌نامند و جوجه نر را بعد از بلوغ جنسیش که در حدود سن ۵ ماهگی می‌باشد خروس میگویند.
تفاوتهای قابل ملاحظه‌ در صفات ثانویه‌ جنسی بین جوجه‌های نر و ماده سبب ایجاد دو شکل مختلف در جنس نر و ماده میشود.

تفاوتهای مشخص بین خروس و مرغ عبارتند از:  بدن، تاج و ریش خروس بزرگتر از مرغ است.
در پرنده‌‌های تک‌ تاجی، تاج حیوان نر متورمتر و قائمتر است نسبت به جنس ماده که ممکنه به سمتی خم شده باشد.
سیخک خروس بلندتر از مرغ می‌باشد.
بانگ خروس با مرغ فرق دارد.
پرهای خروس نسبت به مرغ دارای رنگهای متعددی بوده و رنگ پرهای زینتی خروس تنوع بیشتری دارد.
پرهای ناحیة پشت‌ و ران خروس نسبت به مرغ بلندتر و نوک‌تیزتر می‌‌باشد.
در دم مرغ پراصلی وجود دارد اما در خروس علاوه براین پرها، در ناحیه عقب بدن (پشت و ران) نیز پر اصلی وجود دارد.
در تفاوتهای فوق‌الذکر استثنائی هم وجود دارد مثلاً در نژادهای پرمرغی، خروسها دارای پر مرغ گونه هستند علت این امر موتاسیونی است که در یکی از ژنهای این دو نژاد ایجاد شد و سبب تولید بیش از اندازه آروماتاز۱ (Aromatase) در چندین بافت از جمله فولیکول پرها می‌شود.
زیرا آروماتازآنزیمی است جهت تبدیل آندروژن به استروژن و لذا در فولیکول پر خروسهای نژاد پرمرغی هورمون استروژن تولید شده بیشتری وجود دارد با توجه به اینکه وجود استروژن در فولیکول‌های مرغ سبب تغییر شکل و تولید پردر گردن و دم مرغ میشود و مقدار زیاد استروژن در فولیکول پرهای خروس سبب رشد آنها آنچنانکه در مرغ وجود دارد می‌شود.
همچنین اخته کردن خروسهای این دو نژاد بعلت از بین رفتن منشاء آندروژنی در فولیکول پرها که به استروژن تبدیل میشود مجدداً در خروسها شاهد تولید پرهای مرغ گونه میباشیم.

ژنوتیپ یا فنوتیپ
ایجاد جنس نرو ماده در پرندگان توسط وجود یا عدم وجود کروموزومWW  که شبیه کروموزومY در انسان می‌باشد کنترل میشود. پرندگان نر از نظر ژنتیکی هموزیگوت ZZ و پرندگان ماده هتروزیگوت می‌باشدZW ، درست برعکس پستانداران که در آنها نرهتروزیگوت XY و ماده‌ها هموزیگوت    XXمیباشند.

بعد از چند روز که از لقاح تخمک بگذرد چنانچه جنین ماده باشد در تخمدان چپ (غدة تناسلی ابتدائی) و مقدار زیادی از سلولهای تمایز یافتة ابتدائی(primordiad germ cells) دیده میشود.
در روز دهم جوجه‌کشی غدد جنسی به مقدار کافی تمایز یافته‌اند و لذا میشود جنسیت را بوسیله کالبد شکافی تشخیص داد. در تمام طول مدت رشد جنین به هیچ طریق نمی‌شود از روی مشخصات خارجی تخم‌مرغ جنسیت جوجه را مشخص کرد حتی در هنگام از تخم بیرون آمدن جوجه‌ها (تفریخ) وزن جوجه مرغ با وزن جوجه خروس یکسان است و در آن هنگام فقط در واریته‌هایی با ژنتیک خاص میتوان از روی رنگ پرهایشان جنسیت جوجه‌ها را تعیین کرد در غیر اینصورت در زمان تفریخ جوجه نر و ماده هیچگونه مشخصات ثانویه جنسی از خود نشان نمی‌دهند.
بروز صفات ثانویه جنسی پرندگان بالغ در اثر ترشحات هورمون از بیضه و تخمدان می‌باشد و افزایش صفات ثانویه جنسی در اثر ژنهای جنسی است که فتوتیپ آن جنسی را تجلی میدهد و به تولید آندروژن و استروژن مربوط میشود.
در خروسها آندروژن مسئول تحریک رشد تاج و ریش و صوت خاص خروس می‌شود همچنین رشد سیخک مرغ و خروس به ترشحات بیضه‌ای و تخمدانی بستگی دارد و در پرندگان رشد سیخک توسط ژن جنسی کنترل میشود.
استروژن موجود در فولیکول پرمرغ، مرغ‌گونه بودن پر از لحاظ رنگ پروبال و فرم لبه گرد پر در گردن و دم کنترل می‌کند.
در نژادهائی که در آنها مرغ و خروس از نظر رنگ پروبال دارای دو شکل متفاوت از هم می‌باشند هورمون استروژن باعث کاهش رنگدانه در پرهای بعضی از اندام میشود.