سکته در خروس لاری

سکته در خروس لاری نسبتا شایع و متداول است که در این مقاله به توضیح علل آن میپردازیم. این عارضه حدود ۱ تا ۲ درصد امکان تلفات در خروسها بعد از سنین بلوغ جنسی دارد که میتوان از این تلفات ناگهانی جلوگیری کرد.

مرگ ناگهانی و غیر قابل تشخیص که عموما به عنوان سندرم مرگ ناگهانی (SDS) نامیده می شود، در خروسهای لاری وضعیتی است که خروسها به دلیل اضافه وزن زیاد و کم بودن تحرک، بدون هیچ دلیل قابل پیشبینی ناگهانی تلف میشوند.

سن وقوع سکته ممکن است از ۷ ماهگی که سرعت مصرف انرژی کم می شود و به بعد وجود داشته باشد و معمولا این تلفات موردی میباشد. تلفات ناشی از سکته با افزایش سن و افزایش وزن زیاد می شود. طبق نتایج تحقیقات سکته در خروس ها بیشتر از مرغ ها بوده به طوری که ۹۰ درصد تلفات ناشی از سکته در قفس ها مربوط به خروسهاست.

علائم سکته

یکسری مطالعات از طریق فیلم ویدئویی و بررسی مداوم حرکات و رفتار جوجه هایی که دارای شرایط یکسان بودند ، انجام گردید و مشاهده شد که جوجه ها ی تلف شده دقایقی قبل از مرگ دارای رفتار مشابهی با بقیه جوجه ها بودند و درست پس از مرگ، حمله ناگهانی به علت از دست دادن تعادل، بال بال زدن شدید و انقباضات شدید ماهیچه ای ایجاد گردید . بعضی از جوجه هایی که به علت سکته تلف میشوند موقع مرگ جیغ میکشند تعادلشان را از دست میدهند به پشت یا سینه می افتند یکی از مواردی که بسیار مشاهده شده زمانیست که یک خروس با شرایط ایده آل که تازه از قفس به بیرون منتقل شده در زمان گردش شروع به بال بال زدن کرده و ناگهان به زمین افتاده و صورت آن سیاه می شود.

 

بیشتر محققین تنوع زیاد در میزان وقوع SDS را به اختلاف مدیریتی و تغذیه ای نسبت میدهند و عوامل محیطی متعددی از قبیل صدای ناگهانی، تراکم بالا در جوجه ها یا قفسهای تنگ برای خروسها، تنش حرارتی و اثرات متقابل را در وقوع آن دخیل میدانند. افزایش میزان تلفات حاصل از SDS در ماههای سرد سال گزارش شده است .

تحقیقات نشان داده که محدودیت غذایی با کم کردن سرعت رشد وقوع سکته را کاهش می دهد. همچنین افزایش پروتئین در جیره ابتدای دوره با کاهش تنش فشار روی سیستم قلب و عروق، تلفات اول دوره را کم میکند. معمولا مرغ های درشت تر بیشتر دچار سکته می شوند. از دادن نواله در شب به خروسهایی که تمرین روزانه ندارند جدا پرهیز شود. آرمان رحیمیان

بر اساس پاره ای مطالعات بین میزان بیوتین غذا و سکته قلبی پرنده ها رابطه ای وجود دارد . معمولا میزان بیوتین موجود در کبد جوجه های تلف شده کمتر از میزان بیوتین کبد جوجه های سالم است. کمبود بیوتین در جیره های که دارای چربی بالا هستند خطر مرگ ناگهانی را کاهش می دهد و علت آن تغییر در سنتز پروستاگلاندین است که در تضاد با عمل قلب می باشد. کاهش پروستاگلاندین در بافت قلب همراه با کمبود بیوتین دیده می شود از این رو استفاده از بیوتین تا حدودی سبب پیشگیری از این سندرم میگردد. میزان پیشنهاد شده بیوتین در جیره غذایی ۳۰۰ تا ۴۰۰ پیپی بی است که بمراتب بالاتر از حدی است که در جیره های عادی مورد استفاده قرار میگیرد. علاوه بر بیوتین، اضافه نمودن ۳ گرم تیامین و ۵ گرم پیریدوکسین در هر تن غذا سبب بهبود بنیه طیور و کاهش تلفات سندرم مرگ ناگهانی(سکته) در گله می شود .

 

آرمان رحیمیان

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>